.

ΨΗΦΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ & ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΥΜΝΟΙ

"Το κακό, ούτε φυσική ύπαρξη έχει, αλλά ούτε και κανένας είναι εκ φύσεως κακός. Γιατί ο Θεός δεν έπλασε τίποτε κακό. Όταν κανείς επιθυμήσει το κακό, τότε το ανύπαρκτο αρχίζει και γίνεται υπαρκτό, όπως το θέλει εκείνος που το κάνει. Πρέπει λοιπόν με την επιμέλεια της μνήμης του Θεού, να αμελούμε τη συνήθεια του κακού. Γιατί είναι πιο δυνατή η φύση του καλού από τη συνήθεια του κακού. Και τούτο γιατί το καλό υπάρχει, ενώ το κακό δεν υπάρχει, παρά μόνο όταν το πράττουμε".

Άγιος Διάδοχος Φωτικής


"Δεν θα χρειάζονταν λόγια, αν έλαμπε η ζωή μας. Δεν θα χρειάζονταν δάσκαλοι, αν επιδεικνύαμε έργα. Κανείς δεν θα παρέμενε άπιστος, αν εμείς ήμασταν πραγματικοί Χριστιανοί..."

Τό στόμα σοῦ δόθηκε ὄχι γιά νά δαγκώνεις, ἀλλά γιά νά παρηγορεῖς μέ τά λόγια σου. Ξέχασε, λοιπόν, τις ξένες αμαρτίες, για να ξεχάσει και ο Κύριος τις δικές σου. Γιατί αν πεις, «Τιμώρησε τον εχθρό μου», έκλεισες το στόμα σου. Έχασε πια η γλώσσα σου το δικαίωμα να μιλάει στο Θεό. Πρώτα-πρώτα επειδή εξαρχής Τον παρόργισες, κι ύστερα επειδή ζητάς πράγματα που είναι αντίθετα στον ίδιο το χαρακτήρα της προσευχής. Αφού, δηλαδή, προσέρχεσαι για να ζητήσεις συγχώρηση αμαρτημάτων, πώς μιλάς για τιμωρία; Το αντίθετο έπρεπε να κάνεις, να παρακαλάς για τους άλλους, ώστε στη συνέχεια να παρακαλέσεις με παρρησία και για τον εαυτό σου. Αν προσευχηθείς για τους συνανθρώπους σου, τα πέτυχες όλα, έστω κι αν δεν πεις το παραμικρό για τις δικές σου αμαρτίες. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ζοφερό από μια ψυχή που μνησικακεί και μισεί. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ακάθαρτο από μια γλώσσα που κακολογεί και καταριέται. Ανθρωπος είσαι, μη γίνεσαι θηρίο. Το στόμα σου δόθηκε όχι για να δαγκώνεις, αλλά για να παρηγορείς με τα λόγια σου.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

"Η Χάρη του Θεού εγκαταλείπει τον αμετανόητο άνθρωπο, γιατί αυτός περιφρόνησε τον πλούτο της χρηστότητας, της ανοχής και της μακροθυμίας του Θεού". 

Η μεν Χάρη του Θεού προσκαλεί τον καθένα μας, διαφωτίζει τον νου και την καρδιά του κάθε ανθρώπου, η δε θέλησή μας δέχεται την είσοδο και ανάπαυση της Χάριτος του Θεού μέσα μας, και συνεργεί στην διάνοιξη των οφθαλμών και την κάθαρση της καρδιάς μας. Η σωτηρία λοιπόν ξεκινάει από τη Χάρη, μορφοποιείται από τη θέλησή μας και τελειοποιείται από τη Χάρη η οποία τη στεφανώνει. Η παραβολή του Σπορέα είναι πρόσφορο παράδειγμα. Ο σπορέας (Άγιος Τριαδικός Θεός) έσπειρε, η αγαθή γη (το είναι μας, η καρδιά μας) δέχθηκε, ο δε Θεός αύξησε και ευλόγησε. Ώστε είναι ανάγκη να θέλουμε να σωθούμε, για να σωθούμε από τη Χάρη του Θεού.


Εύχεσθε στο Θεό να σας δυναμώνει. Μην απελπίζεστε αν πέφτετε συνέχεια σε παλιές αμαρτίες. Πολλές απ' αυτές είναι καί από τη φύση τους ισχυρές καί από τη συνήθεια. Με την πάροδο του χρόνου όμως και με την επιμέλεια νικούνται. Τίποτε να μη σας απελπίζει.

Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως


Ένα είναι το ζητούμενο στη ζωή μας, η αγάπη, η λατρεία στον Χριστό και η αγάπη στους συνανθρώπους μας. Να είμαστε όλοι ένα με κεφαλὴ τον Χριστό. Έτσι μόνο θ' αποκτήσουμε την Χάρη, τον Ουρανό, την Αιώνια Ζωή.

Οι περισσότεροι έρχονται εδώ και μου λένε: - "Κανείς δεν με θέλει, είμαι άχρηστος, δεν με καταλαβαίνουν, δεν μ' αγαπούν". Τους εξηγώ τότε «όλα αυτά προέρχονται από τον εγωισμό. Όταν στραφείς προς το Θεό, δεν ζητάς τίποτε, δεν είσαι ανικανοποίητος, κι' είσαι με όλα και με όλους ευχαριστημένος. Τους αγαπάς τότε όλους κι' εκείνοι σ' αγαπούν. Κι' αυτό εξαρτάται από εσένα, διότι ενώθηκες με τον Θεό».

Η αγάπη προς τον αδελφό καλλιεργεί την αγάπη προς τον Θεό. Είμαστε ευτυχισμένοι, όταν αγαπήσουμε όλους τους ανθρώπους μυστικά. Θα νιώθουμε τότε ότι όλοι μας αγαπούν. Κανεὶς δεν μπορεί να φθάσει στον Θεό, αν δεν περάσει απ' τους ανθρώπους. Γιατί, «ὁ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ὅν ἑώρακε, τὸν Θεόν, ὃν οὐχ ἑώρακε, πῶς δύναται ἀγαπᾶν;» (Α' Ιωαν. 4, 20) (δηλαδή αυτός που δεν αγαπά τον αδελφό του που τον βλέπει, πώς θα αγαπήσει τον Θεό που δεν Τον βλέπει;). Να αγαπάμε, να θυσιαζόμαστε για όλους ανιδιοτελώς, χωρίς να ζητάμε ανταπόδοση. Τότε ισορροπεί ο άνθρωπος. Μια αγάπη που ζητάει ανταπόδοση είναι ιδιοτελής. Δεν είναι γνήσια, καθαρή, ακραιφνής.  

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης 



Συχνά ρωτούν οι άνθρωποι γιατί, για ποιο λόγο, Κύριος ο Θεός τους στέλνει θλίψεις και πολλές φορές και πολύ σοβαρές δοκιμασίες; Είναι πολύ σημαντικό για τον κάθε χριστιανό να καταλάβει ότι οι θλίψεις, μάς αποστέλλονται κατά το θέλημα του Θεού, το πάντοτε αγαθό, το πάντοτε καλό, το πάντοτε σωτήριο. Τις περισσότερες φορές μάλιστα στέλνονται όχι ως τιμωρίες, για τις αμαρτίες μας, αλλά για να επαναπροσδιορίσουμε τους δρόμους μας και τις καρδιές μας, ή, ως απάντηση στα αιτήματα που απευθύνουμε στο Θεό. Οι άνθρωποι πολλές φορές περιμένουν από το Θεό να πραγματοποιήσει αυτά που Του ζητούν στις προσευχές τους, με ένα τρόπο που οι ίδιοι θεωρούν ότι είναι ο καλύτερος. Ο Θεός όμως, συχνά απαντά στις δεήσεις τους με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο και όχι μ' αυτόν που θα ήθελαν ή θα φανταζόταν.

Άγιος Λουκάς Κριμαίας & Συμφερουπόλεως (Ιατρός)


"Όταν ο Θεός Θέλει να Ελεήσει κάποιον, Εμπνέει κάποιον άλλον να προσευχηθεί για αυτόν, και Τον Βοηθάει μέσω αυτής της προσευχής."

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Kάθε μέρα βλέπε τά δῶρα τοῦ Θεοῦ καί λέγε "Εὐχαριστῶ" στόν Θεό. Εὐχαριστεῖς τόν Θεό πού μπορεῖς νά περπατᾶς; Ακόμα και αυτό το απλό, υπάρχουν άλλοι που δεν το έχουν.

Ο άνθρωπος βλέπει καλύτερα τον εαυτό του, όταν τον καθρεφτίζει στους άλλους. Ο Θεός στον κάθε άνθρωπο δίνει το χάρισμα που του χρειάζεται, για να βοηθηθή, άσχετα αν το αξιοποιήσει ή όχι. Αν το αξιοποιήσει, θα φθάσει στην τελειότητα. Τα ελαττώματα πάλι είναι δικά μας. Είτε τα αποκτήσαμε από δική μας απροσεξία είτε τα κληρονομήσαμε από τους γονείς μας, ο καθένας μας πρέπει να κάνει τον ανάλογο αγώνα, για να απαλλαγεί από αυτά. Μέχρι να απαλλαγούμε, πρέπει να καθρεφτίζουμε τον εαυτό μας στα κουσούρια του άλλου και να εξετάζουμε που βρισκόμαστε εμείς. Αν δούμε λ.χ. στον άλλον ένα ελάττωμα , αμέσως να πούμε: «για να δω, μήπως το έχω κι εγώ;» και, αν το έχουμε, να αγωνισθούμε να το κόψουμε. 

Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης


Σκέπασε τον αμαρτάνοντα, όταν δεν έχεις απ' αυτό πνευματική ζημία. Έτσι και αυτόν τον κάνεις να έχει θάρρος στον αγώνα του και εσένα σε στηρίζει το έλεος του Κυρίου σου. Στήριζε με το λόγο σου τους ασθενείς και αυτούς πού έχουν λυπημένη καρδιά και, όσο στο χέρι σου έχεις υλικά αγαθά, ελέησε τους και θα σε υποστηρίξει η δύναμη του Θεού που συντηρεί τα πάντα. Να μοιράζεσαι τη λύπη των ανθρώπων πονώντας γι' αυτούς στην προσευχή σου, με όλη σου την καρδιά και θ' ανοίξει μπροστά στις ικεσίες σου η πηγή του ελέους του Θεού.

Όσιος Ισαάκ ο Σύρος